Kısa İsimsiz Hikayeler Bir

    Elimde tutuğum 0.5 kalem yaklaşık 18 yıllık. Üniversiteye girdiğimde çizim için aldığım kalem hala benimle beraber.
    Yıllardır kendim için yazdım; başkalarına mektuplar yazdım, hikayeler yazdım, rüyalarımı yazdım, duygularımı yazdım. Kalemle birşeyler yazma alışkanlığımı kaybetmek istemem. Sol elimin parmakları bir kalem için şekillendi, nasırlaştı. Bu alışkanlığı oda yitirmek istemez sanırım.
    İnanılmaz yorulduğu zamanları hatırlarım. İşlerinin bir kısmını paylaşmak için arada Sağ elime göz attığı olurdu. Sağ elimin duyarsız ve tembel olduğundan değil, sadece yeterli eğitime tutulmamış ve diploması bile olmayan bir el kendisi. Yinede bir gün geldi yorgunluktan bitap düşen ve alçıya alınan Sol elimin yerine, istekle ve beceriksizce geçti.
    Yazı yazma çabaları yuvarlak harflere gelince tamamen arap saçına döndü. Diş fırçalamak için fırçayı hareket ettiremediğin anlayınca kendi sabit durup hareket etme işini kafaya bıraktı. Yemek yeme sırasında çatalla biraz ilkel yolla olsa da barış içindeydi fakat çorba kaşığının cambazlık isteyen bir olay olduğunu anladığında morali bozulmuştu. Eğer bedeni besleyemezse Sol elin iyileşmesi zaman alırdı.
    Beceriksiz ve sakar ve dengesiz olsa da, Sol ele yardım etmekte kararlıydı.Günün sonunda yorulduğunda kendini Sol elin yanında dinlenir halde buluyordu. Ona daha çok saygı duyar bir halde enerjisini paylaşıyordu.
    Zaman ilerledikçe Sağ elin kendine ait bir takım işleri yapabilir hale geleceği kimin aklına gelirdi. Ütü yapmak onun göreviydi artık. Bilgisayarın faresini ustaca kullanıyordu. Masaj yaparken daha uzun süre dayanıyordu. Kendinden memnun haliyle her başarısının ardından soluğu Sol elin yanında alıyordu.
    Nihayet Sol elin dinlenme günleri sone erdiğinde Sağ el heyecanla yanına gitti. Onunla nasıl beraber çalışabilecekleri konusunda planlar yapmıştı. Aynı seviyede olmasalar da bir daha bütün işleri Sol elin yapması gerekmiyordu artık.
    Sol el onu koca bir sarılmayla karşıladı ve dedi ki!
    ''Her ne kadar farklı becerilere sahip olsak da, bir bütünün parçalarıyız.''
    Sıcak bir enerji dalgası bedeni sararken Dudaklar koca bir gülümsemeyle tepeden birbirine sıkıca sarılmış iki ele birden bakıyordu.

6 yorum:

  1. İlk önce geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum, ilgi çekici ve güzel bir yazıydı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim. Uzun zaman önce yaşanmış bir anı. ^.^

      Sil
  2. çok güzel bu yaaaa yazarken tembel değilsin işteee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ^.^ Teşekkürler. Arada geliyor bana böyle kısa şeyler. Annem başımın etini yiyor değerlendir diye.

      Sil
  3. İlginçti bence, yaratıcıydı:)

    YanıtlaSil

Bilgi

*Burada ki yazıların hepsi (konuk bloggerlar hariç) bana yani blog yöneticisine hatcepsut (Fulya Erdoğan) aittir. Hikayeler başka bir yerde kullanılamaz.
*Yorumların sorumluluğu yorumcunun kendine aittir.
*Güncellenen konuların başlıklarının yanına + işareti konulmuştur.
*Fotoğraf ve resimlerin üzerinde @hatcepsut olanlar, kendi çekimlerim ve tasarımlarım olur.

Bana Ulaşmak İsteyenler

Ad

E-posta *

Mesaj *

Copyright © 2013 Arada Saçmalamak Lazım ^.^ Download Blogger Templates